Meble do łazienki — co wytrzymuje wilgoć, a co puchnie

Mebel nie puchnie od frontu, tylko od krawędzi

Spuchnięta szafka pod umywalką prawie nigdy nie zaczyna się od środka płaszczyzny. Zaczyna się od dołu albo od krawędzi przy zlewie: tam, gdzie obrzeże odeszło na milimetr i woda weszła w rdzeń płyty. Płyta wiórowa chłonie wilgoć kapilarnie i pęcznieje nieodwracalnie — nie da się tego wysuszyć ani skleić z powrotem.

Dlatego w łazience najważniejsze są trzy rzeczy, których na gotowym meblu w sklepie nie widać: jakim obrzeżem zaklejono krawędzie, czy doklejono je też na dolnej krawędzi frontu, i czy wycięcia pod syfon i baterie są zabezpieczone. Wycięcie zrobione wiertłem i zostawione surowe to najkrótsza droga do spuchniętego blatu.

Płyta — wodoodporna tam, gdzie ma sens

Korpusy robimy z płyty Egger, w strefie mokrej z elementów o podwyższonej odporności na wilgoć. To nie jest materiał, który można zalać — żadna płyta wiórowa nim nie jest — tylko taki, który wybacza parę wodną i krótki kontakt z wodą przy krawędzi. Różnicę widać po kilku latach, nie od razu, i dlatego łatwo na tym oszczędzić, nie zauważając skutku.

Nie ma natomiast sensu płacić za płytę wodoodporną w całej łazience. Szafka wisząca przy ścianie z lustrem pracuje w zupełnie innych warunkach niż ta pod umywalką. Rozsądny podział to: strefa mokra — materiał odporny, reszta — standard z porządnie zaklejonymi krawędziami.

Blat pod umywalkę

Blat w łazience ma inne zadanie niż w kuchni: nie musi znosić gorących garnków, ale ma codziennie kontakt z wodą i chemią. Konglomerat i spiek są tu najbezpieczniejsze, bo nie mają rdzenia, który mógłby nasiąknąć. Laminat sprawdza się, jeśli krawędzie są porządnie wykończone, a umywalka jest nablatowa — przy wpuszczanej powstaje szczelina, która prędzej czy później przecieka.

Drewno w łazience wygląda najlepiej i wymaga najwięcej: olejowanie co jakiś czas i szybkie wycieranie wody. To wybór dla kogoś, kto to zaakceptuje, a nie kompromis.

Co robić, żeby mebel przeżył dekadę

• Szafka wisząca zamiast stojącej — podłoga pod nią wysycha, a mycie posadzki nie moczy cokołu
• Jeśli stojąca, to na nóżkach z cokołem odsuniętym od frontu, nie dosuniętym do posadzki
• Wszystkie wycięcia pod syfon i baterie zabezpieczone, nie surowe
• Wentylacja, która działa — mebel w łazience bez wywiewu zepsuje się niezależnie od materiału
• Odstęp od brodzika i wanny; front w zasięgu rozprysku to kwestia czasu

Czego nie da się przewidzieć bez pomiaru

Umiejscowienia syfonu i podejść wody. W łazience po remoncie prawie zawsze są w innym miejscu niż na projekcie, a szafka pod umywalkę musi je ominąć, nie zderzyć się z nimi. Dlatego mierzymy po ułożeniu płytek i po zamontowaniu instalacji — wtedy wnętrze szafki projektujemy pod rzeczywiste przebiegi, a nie pod założenia.